Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar
Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler
Annesinin bir tanesini hor görmesinler
Uçan da kuşlara malum olsun
Ben annemi özledim
Hem annemi hem babamı
Ben köyümü özledim
Babamın bir atı olsa binse de gelse
Annemin yelkeni olsa açsa da gelse
Kardeşlerim yollarımı bilse de gelse
Bir gül, gülüşün yeter
Bir can dokunuş yeter
Vazgeçtim aşkından
Son bir vedan bile yeter
Öyle gitmenin ardından
Bu kadar gözyaşı yeter
Unutulmalı yaşananlar
Bu acıyla bir gün daha ölümden beter
Yorgunum aşklardan yorgun
Sebepsiz sonlara mahkum
Bu kaçıncı yanlışım
Bu kaçıncı darbe unuttum
Yalanlar dört bir yanımda
İntikam zehir kanımda
Söylemek istediğim çok şey var aslında
Ama söylenmemeli galiba
Biliyorum uzun sürmez öfkem
Gidiyorum yüreğimde sen
Biliyorum bundan böyle hiç kimseyi sevmem
İçiyorum dilimde tek sen
Biliyorum sen de gidecektin
Belki de yüreğinde ben
Diliyorum hiç kimseyi ben gibi sevmezsin
Aşkın içimde ölmeden
Vazgeçtim gözlerinin büyüsünden
Vazgeçtim kor yakan hasretinden
Yazdım son sözlerini yüreğime
Vazgeçtim çakırkeyif sevişmelerden
Thou wast all that to me
For whom my soul did pine
A green island in sea
A fountain and a shrine
A dream to bright to last
But to be overcast
A voice from future cries
My spirit hovering lies
The light of life is over
No more shall bloom the thunder blasted tree
Or the stricken eagle soar!
Such language holds the solemn sea
To sands upon the shore
For alas with me
The light of life is over
And all my nightly dreams
Are where thy dark eyes glance
And where my footstep gleams
In what ethereal dance
The light of life is over
No more shall bloom the thunder blasted tree
Or the stricken eagle soar!
Such language holds the solemn sea
To sands upon the shore
For alas with me
The light of life is over
The light of life is over
No more shall bloom the thunder blasted tree
Or the stricken eagle soar!
Such language holds the solemn sea
To sands upon the shore
For alas with me
The light of life is over
Ah, by no wind those clouds are driven
That rustle through the unquiet heaven
Uneasily, from morn till even
Over the violets there that lie
In myriad types of the human eye
Over the lilies three that wave
See them weeping above a nameless grave
Once it smiled a silent dell
Where the people did not dwell
They had gone unto the wars
Trusting to the mild-eyed stars
Nightly, from the azure towers
To keep watch above the flowers
In the midst of which all day
The red sunlight lazily lay
Ah, by no wind, are stirred those trees
That palpitate like the chill seas
Around the misty, misty Hebrides
The violets wave from out there tops
Eternal dews come down in drops
They weep from of delicate storms
See the perennial tears descend in gems
Once it smiled a silent dell
Where the people did not dwell
They had gone unto the wars
Trusting to the mild-eyed stars
Nightly, from the azure towers
To keep watch above the flowers
In the midst of which all day
The red sunlight lazily lay