Uslan be divane gönül
Gideceğin yer bellidir
Başka bir yol ne ararsın
İki ile bir bellidir
Eğri yolu gözler isen
Yarın orda sızlar isen
Ne kadarcık gizler isen
Her birşeyde sır bellidir
Nere geldik gele gele
Sonumuz ne olur hele
Boyanma başka renklere
Haktan gelen nur bellidir
İster giyin kuşan salın
İster olsun ayak yalın
Görmesin dünyanın halin
İster ama kör bellidir
Nider Kul Dumani nider
Yarın herşey koyup gider
Yüzünden ifade eder
Uslu temiz hor bellidir
Ömrüm hitam bulup dosta gidende
Fuzuli yaş döküp el ağlamasın
Ruhum uçup gider ne kalır tende
Dudak ağlamasın dil ağlamasın
Bir vakit geldi mi kalmaz hiçbir kul
Ne bahçe şad olmuş inan ne sümbül
Boşa figan eder biçare bülbül
Bülbül ağlamasın gül ağlamasın
Dostun çağrısına hürmet edilir
Saygın varsa dost şerbeti tadılır
Dost çağrısı dost yoluna gidilir
Teneşir yaş döküp sal ağlamasın
Ruhum bedenime elveda derse
Kabirde melekler sual ederse
Eğer ruhum dost bağına giderse
Ayak ağlamasın yol ağlamasın
Gidecek Dumani dostun yoluna
Çifte melekleri sağı soluna
Yaradan zulmetmez kendi kuluna
Mezarım başında kul ağlamasın