Tabibi hazıka haber götürün
Eyvah beni bir dert çalha çalırlar
Yüreğim ateşli bir su getirin
Başımıza odlar salha saldılar
Ben bu sevdalara düşenden beri
Çözülmez kurtulam aşkın çemberi
Süvari piyade olan leşkeri
Vücudum şehrine dalha daldılar
Der Zülali aşkın atası bu ya
Gözüm hasret kaldı bir dem uykuya
Ne hayaldir beni yakan ne rüya
Gönül yormak için falha faldılar
Vade tekmil oldu gelirim diyor
Azrail telgraf çekmeden yetiş
Merhamet yok canın alırım diyor
Kan damarlarımı bükmeden yetiş
Solmak zamanıdır gonca güllerin
Nergis karanfilin mor sümbüllerin
Vücudum bağını akan sellerin
Yıkıp bentlerini sökmeden yetiş
Canansız can vermek nasıl Zülali
Kimlere arz edem bu vasfı hali
Mart nisan ayında yağmur misali
Gözlerim yaşını dökmeden yetiş
Tahsilat kapısında bir zaman kaldım
Elimde beş para kar göremedim
Gönül yaylasında bağlar besledim
Elma üzüm ayva nar göremedim
Terbiye yolunda asla bir adım
Atmam dedim çok yaşasın inadım
Kahve otellerde eli kınadım
Halbuki kendimde ar göremedim
Sevdalara düştüm divane oldum
Eli güldürmeye bahane oldum
Bir güzel şemaye pervane oldum
Düşüp yanmak için nar göremedim
Her kim bir taş atsa bana erişir
Ya başıma ya gözüme ilişir
Ben ağlarım başkaları gülüşür
El oğlunda ahu zar göremedim
Tabibler şahına ettim el aman
Onlar da derdime bulmadı derman
Düşman ile küskün gezdim bir zaman
Dostlardan da hulüs kar göremedim
Dostlarıma vardım nasıl diye
Bir bahane ile kesilem diye
Urgan sicim aradım asılam diye
Bir yerde kurulu dal göremedim
Der Zülali nice günler geçirdin
Nice devran nice bülbül uçurdun
Çok sevimli demi devranlar geçirdim
Elimde bir devlet var göremedim
Vatan bağı pek güzeldir uçulmaz
Bülbülün feryadı gül havasıdır
Sisten fırtınadan gözüm açılmaz
Gönül dalgaları gam deryasıdır
Bana ruhsat verin etmen zulümü
Sarılın boynuma sıkın elimi
Yavrularım gözetirler yolumu
Her biri canımın dilrübasıdır
Andım olsun daha gurbete çıkmam
Yaranın yoldaşın hatrını yıkmam
Bundan böyle vara devlete bakmam
İhtiyar çağımın ihtizasıdır
Birgün olacaktır her mamur viran
Hiç bozar mı bu takdiri yazdıran
Bizi böyle gurbet elde gezdiren
Erenler himmeti pir duasıdır
Gurbette adama selam vermezler
Muhabbet etmezler yüze gülmezler
Eloğludur derdin halin bilmezler
Diyari gurbettir yad ölkesidir
Felekler aksine devran ediyor
Bak tecelli takdir neler ediyor
Kim ki der derdim yok yalan söylüyor
Gelen giden ağlar gam dünyasıdır
Yaranım ahbabım çekmeyin melal
Var ise hakkınız eyleyin helal
Vatandan ayrıldı gidiyor Zülal
Yadigarı yüreğinin yasıdır
Bülbül ağlar bahçesinde bar için
Gonca için nergis için nar için
Vatanım halkına yadigar için
Bircan Zülali’nin hediyesidir
Livanadan aştım şavşet dağını
Allah’ın lütfundan ihsan göründü
Zannettim ki düştüm cennet bağına
İnsanları huri gılman görüldü
Sevgim kaldı vatan gazilerinde
Hasretim var idi bazılarında
Bu dersin manevi yazılarında
Hubbül vatan minel iman göründü
Ben vatana ağlar idim iraktan
Gördüm de kurtuldum gamdan firaktan
Gözümüz açıldı kudreti haktan
Güzel Çıldır Kars Ardahan göründü
Hicran köprüsünden geçti Ordumuz
Kalmadı kasavet asla derdimiz
Posof vatanımız Surskap yurdumuz
Her taşı cevherden vatan göründü
Gönül der Zülali vatana yetiş
Dostlar ili Van’dan sual et soruş
İllere yaz gelmiş bura neden kış
Yayları karlı boran göründü