kendini bırak bana ya da beni bana bırakta yaşayayım
Bu nasıl ayrılık ? Bir Daha gelme ,gelme de alışayım
Ben senin yalnız kalışlarında tek adresin olamam
Ya benim ol herşeyinle, ya da unut herşeyimle
Yıllardır denedik olmadı Suc biraz sende birazda bende
Amaa uzatmayalım artıkk
Sakın birdaha GElme
Sönmüyor ateşimiz
Ama alev alev de yanmıyor
Ayrılık zor ama beraberkende olmuyor
yaZılmışsa birkez ilahi kalemle kaderimiz
hic bir kalem kaderi Silip baştan yazmıyor. .
Gözlerini kapat benim yerime
Düşün geçmişi birde sende
Bu kalanlar içimi sızlatır
Yaban eller bize Yâr mı?
Şimdi bıraktığın yerdeyim
Sensiz uzun gecelerdeyim
Gözlerim görmez oldu
Artık hayat yaLan oldu
Gel beni bırakma eLLerde
Sebepsiz saattsiz gecelerde
Her ömür gençliğimden vurulur
öLdürme beni bu yerlerde
Yandım kül oldum hasretinle
Dağıldı herşey her yerde
Bir gülüşün yeterdi hayalime
Yanma Sırası artık sende
Şimdi bıraktığın yerdeyim
Sensiz uzun gecelerdeyim
Gözlerim görmez oldu
Artık hayat yaLan oldu
“Dönemem terkettiğim hiçbir yere
Dolaşıp duruyorum sokaklarda
Dilimde o son Dua’n
Ben Hic kimseyi bu kadar Sevmedim ki
Sozsuzluk gibi çıkıyordu bu söz içimden
Umutsuz bir yakarış gibi
Hic bitmeyecek bir hasret
Ben hic kimseyi bu kadar sevmedim ki. . ”
Gel beni bırakma eLLerde
Sebepsiz saattsiz gecelerde
Her ömür gençliğimden vurulur
öLdürme beni bu yerlerde . .
Bu gece herşeyden vazgeçtim
Bu gece karışırken kendimden geçtim
Dertlerimi karanlığa emanet ettim
Gözyaşlarımı gözlerime ,bana hapsettim
Benim diğer yarımsın. .
Artık yalnızsın..
Bu şehir sensiz düşman bana
Sen benim karanlığımsın
Senden geçmek kolay değil
Zaman dar oldu
Herşeyden kaçsamda
Hayat zor oldu
Sen giderken bu şehirde
Zaman doldu
Geceler artık zindan bana
CAnım yanar olduu
Benim diğer yarımsın
Artık yalnızsın
Bu şehir sensiz düşman bana
Sen benim karanlığımsın. .
kapatmıştım kalbimin kapılarını
Ama sen geldin araladın
Bıkmıştım bu zalim yalan hayattan
Beni sen hayata bağladın
Bilmezdim birdaha birdaha seveceğimi
Yine öğrettin bana sevmeyi
Yeniden doğdum senle
Öğrendim yürümeyi
Ne olur bırakma ellerimi
Yalnızlıktı sensizken tek yoldaşım
Gecelerse arkadaşım
neredeydin bugüne dek
Beni bulmadın
Oysa ben seni hep aradım
Bilmezdim birdaha birdaha seveceğimi
Yine öğrettin bana sevmeyi
Yeniden doğdum senle
Öğrendim yürümeyi
Ne olur bırakma ellerimi
‘ Bugüne dek hep keşke diyip durdum
Her yeni başların sonunda
Yine aynı kelime “KeŞke”
Yanıldıgılar içinde büyüdüm
Yalnış insanlar, yalnış yüzler, yalnış aşklar. .
Evet kapatmıştım kalbimin kapılarını
Ama sonra sen çıktın karşıma
Bunu sen kalbime girince anladım
İşte yeni bir başlangıç daha
Ama bu sefer eminim bu sefer keşke demicem
yıllar sonra senin icin söyledigim tek şey “iyiKi” olacak. . ‘
Bilmezdim birdaha birdaha seveceğimi
Yine öğrettin bana sevmeyi
Yeniden doğdum senle
Öğrendim yürümeyi
Ne olur bırakma ellerimi. . .